انواع لوله تراشه براساس ساختار
علاوه بر روش ورود، لوله های تراشه بر اساس ساختار نیز به دو دسته اصلی تقسیم می شوند: لوله تراشه کاف دار و لوله تراشه بدون کاف.
لوله تراشه کاف دار (Cuffed Endotracheal Tube):
این نوع لوله تراشه دارای یک بالون قابل باد شدن (کاف) در انتهای خود است. هنگامی که کاف باد می شود، با چسبیدن بالشتک به دیواره نای یک آب بندی بین دیواره بالشتک و دیواره نای ایجاد می کند که از آسپیراسیون محتویات معده و نشت هوا در طول تهویه با فشار مکانیکی جلوگیری می کند. لوله های کاف دار معمولاً در بیماران بالای ۶ سال استفاده می شوند.
لوله تراشه بدون کاف (Uncuffed Endotracheal Tube):
این نوع لوله تراشه فاقد بالون قابل باد شدن است. استفاده از لوله های بدون کاف بیشتر در بیماران اطفال، به ویژه کودکان کوچکتر، رایج است، زیرا در این گروه سنی، باریک ترین قسمت راه هوایی، یعنی غضروف کریکوئید، اغلب آب بندی کافی برای تهویه مکانیکی فراهم می کند. با این حال، مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از لوله های کاف دار در اطفال نیز می تواند مزایایی داشته باشد، از جمله کاهش نشت هوا در اطراف لوله، نیاز کمتر به تعویض لوله، و محافظت بهتر در برابر آسپیراسیون. این امر نشان دهنده تغییر در رویکرد سنتی به استفاده از لوله های بدون کاف در اطفال است.

توربین اسپیرومتری
دستگاه اسپیرومتری پرینتردار pony F




