انواع لوله تراشه بر اساس روش ورود
لوله های تراشه را می توان بر اساس روش ورود به دو دسته اصلی تقسیم کرد: لوله تراشه دهانی و لوله تراشه بینی.
لوله تراشه دهانی (Oral Endotracheal Tube):
این نوع لوله تراشه از طریق دهان وارد نای می شود و رایج ترین روش انتوباسیون برای اکثر موارد بالینی است معمولاً این لوله ها دارای یک کاف قابل باد شدن در انتهای دیستال هستند که پس از قرارگیری در نای، باد می شود تا یک آب بندی در برابر دیواره نای ایجاد کند و از نشت هوا و آسپیراسیون جلوگیری کند.
لوله تراشه بینی (Nasal Endotracheal Tube):
این نوع لوله تراشه از طریق بینی وارد نای می شود. انتوباسیون بینی ممکن است برای انتوباسیون طولانی مدت در بخش مراقبت های ویژه یا در جراحی های دهان و صورت که نیاز به دسترسی به دهان دارند، ترجیح داده شود. لوله های تراشه بینی معمولاً حدود ۰.۵ تا ۱.۰ میلی متر کوچکتر از لوله های دهانی با اندازه مشابه هستند تا از آسیب به ساختارهای بینی جلوگیری شود. به عنوان مثال، لوله های RAE بینی اغلب در جراحی های دهان یا ترمیم شکستگی های فک پایین استفاده می شوند.





